Waarom herstel en ondernemen verrassend veel op elkaar lijken

Het gaat goed met me.

En dat is geen zin die ik zomaar even opschrijf. Anderhalf jaar nadat ik de diagnose eierstokkanker kreeg, viel er vandaag iets op z’n plek dat me echt raakte.

Herstellen van kanker en het starten van een eigen business hebben gek veel overeenkomsten.

Ik was bij de oncologische fysiotherapie en had zo’n gesprek dat je daar vaker voert. Een “hoe ver ben jij eigenlijk al in je herstel?”-gesprek. Met één van mijn maten.

Als je herstel in de tijd zet, klopt het echt wat ze zeggen: pas tussen de 14 en 18 maanden voel je je weer een beetje jezelf. En geloof me, je kunt nog zo je best doen, alles “goed” doen, versnellen lukt niet.

Rond die 14 maanden had ik voor het eerst dat moment waarop ik dacht: Hé Es… daar ben je weer. Een beetje dan. Dat hysterische gevoel was afgenomen.

En gek genoeg geldt datzelfde voor ondernemen.

Ook daar moet je jezelf tijd gunnen om te landen in een nieuwe realiteit. In het begin voelt alles anders. Je moet wennen, je zoekt en je tast af. Zelfs als je vanuit loondienst precies hetzelfde werk doet als ZZP’er. De context is gewoon anders. De verantwoordelijkheid is anders en bovenal, jij bent anders.

Daarnaast is het keihard werken. Herstel krijg je niet cadeau. Een bedrijf ook niet.

Je kunt een prachtige website hebben. Een sparkling logo, mooie professionele foto’s, een sterke missie, visie, je eigen Simon Sinek Why die staat te shinen op het world wide web.

Maar net als bij het openen van een winkel geldt: de deur moet wel open en er moet ergens een bord staan waarop staat:“Hé, ik ben hier.”

Online ondernemen werkt zo. Herstel ook. Je moet steeds opnieuw opdagen. Oefeningen doen. Grenzen voelen. Je lichaam serieus nemen. Ook als je liever door zou willen.

Vertrouwen is een ander groot raakvlak.

In herstel moest ik opnieuw leren vertrouwen op mijn lijf. Op de signalen die net even anders waren dan voorheen. Op wat wel en niet ging. Niet pushen en zeker niets forceren, maar ook niet niet doen alsof.

En in ondernemen is dat niet anders.

Je business is geen pinautomaat waar je even een goed verhaal in stopt en waar vervolgens geld uit rolt. Mensen moeten je vertrouwen door jou te leren kennen. En dat vertrouwen bouw je niet met trucjes. Het zit in consistent zijn. In hetzelfde verhaal blijven vertellen. In jezelf niet groter, mooier of slimmer voordoen dan je bent.

Mensen voelen dat feilloos aan. Net zoals je lijf feilloos voelt wanneer je over je grens gaat.

Rust nemen is daarin essentieel. En misschien is dat wel het lastigste stuk.

Zowel in herstel als in ondernemen wil je vaak te snel. Nog even dit proberen, nog even bijsturen, weer sleutelen aan je aanbod. Omdat het nog niet klopt of omdat het ongemakkelijk voelt om stil te staan.

Maar juist die stap terug… Even afstand nemen, overzien, voelen wat er echt nodig is. Dat is waar helderheid ontstaat.

Ik zie het bij de ondernemers met wie ik werk. En ik heb het zelf ervaren in mijn herstel. Zonder rust geen overzicht. Zonder overzicht geen volgende stap die klopt. Ik las een hele fijne nieuwsbriefmail van Lisette Draaisma van Webmamo en ik moest even gniffelen. Lisette schreef:

De meeste ondernemers en marketeers verwachten dat hun beste ideeën komen wanneer ze achter hun laptop zitten. Netjes op hun kantoor, kop koffie in de ene hand en de computermuis in de andere hand. Af en toe wat naar buiten starend, but that's it.

Maar dat is niet waar de echt goede ideeën tot leven komen. Dat gebeurt wanneer je uit de modus stapt:

- Tijdens een wandeling

- Onder de douche

- Vlak voor het slapen (en nee: je onthoudt het niet tot de volgende ochtend..)

Hier zit de kern: inspiratie komt niet uit harder werken, maar uit ontspanning. Forceren werkt niet, maar even met iets anders bezig zijn juist wel. Zo krijg ik vaak de beste ideeën wanneer ik in de boksring sta. Ironisch he?

Niets ironisch aan. Dus loop je vast! Neem rust, ga wandelen, ga boksen of in mijn geval ga naar de fysio.

Er is nog een overeenkomst die ik niet kan negeren: jezelf vergelijken.

In de wachtkamer zie je mensen die verder lijken. Sterker. Sneller. Online zie je ondernemers met omzetposts, lanceringen en dikke vette successen.

En ongemerkt sluipt die gedachte binnen: Waarom ben ik daar nog niet?

Maar herstel kent geen benchmark. Ondernemen ook niet.

Zodra je je eigen tempo verlaat, raak je jezelf kwijt. En dat is precies wat je probeert terug te vinden. En dan… Na die 18 maanden. Wanneer de rust terugkomt.

Niet omdat alles perfect is. Maar omdat er een fundament ligt.

Een lijf dat weer meewerkt. Een bedrijf dat begint te dragen.

Dat fundament ontstaat niet door harder werken, maar door beter luisteren. Door signalen serieus te nemen. Door bij te sturen zonder paniek.

Daar ben ik nu.

Ik ervaar rust, weer fun en weer vertrouwen in mijn lijf. En laatst sprak ik een ondernemer die zo’n 18 maanden geleden haar bedrijf startte. Ze zei precies hetzelfde.

“Ik heb het gevoel dat het nu staat. Dat ik niet meer hoef te trekken.”

En dat vond ik misschien wel het mooiste bewijs.

Herstel en ondernemerschap vragen hetzelfde: tijd, aandacht, eerlijkheid en het lef om niet te forceren. Soms gaat het niet sneller, maar het gaat wel goed.

Oh, en nu ik je toch tot hiertoe heb gekregen met het lezen van mijn blog! Ik heb wat nieuws in ontwikkeling.

Ik zie zoveel ondernemers trekken aan hun website, hun aanbod, hun positionering. Nog een pagina, nog een aanpassing, een poging en dan weer een lege pagina, precies waar je begon. Herkenbaar?

Ik ben iets aan het ontwikkelen dat dat omdraait. Eerst keuzes maken dan pas vastzetten.

Omdat bouwen zonder helder vertrekpunt meestal gewoon gokken is.