Werken als Virtual Assistant vanuit Zweden: werken met Kajabi, Wix, Lovable en ChatGPT

Dat je als Virtual Assistant overal kan werken weet ik inmiddels als geen ander. Twee jaar geleden werd ik, zoals zovelen weten, ziek en naast dat ik vanaf de luie bank maanden heb gewerkt, nam ik mijn laptop ook mee het ziekenhuis in.

Niet echt het idee van mijn ideaalbeeld van een digital nomad met een laptop, een Starlinkje naast mijn hangmat en een kokosnoot onder een palmboom in een tropisch paradijs met een azuurblauwe zee en salsamuziek op de achtergrond.

De meeste mensen die mij kennen zullen direct een wenkbrauwtje optrekken en zich afvragen waar die kokosnoot en palmbomen vandaan komen. Precies!

Dat beeld wat bij een digital nomad een soort van normaal is, gaat ondanks mijn kleurrijke, bijna Ibiza-boho-vibe persoontje bij mij niet op. Als je mij Google Maps geeft, gaat mijn vingertje juist naar boven richting het frisse noorden en niet naar het voor mij veel te warme zuiden.

Vaak zag ik mezelf al visualiserend en dagdromend met mijn gezin naar Zweden gaan. Schattige rode huisjes met witte kozijnen, afgewisseld met grote gele landhuizen aan de rand van een bos. Kronkelende weggetjes waar nauwelijks een auto rijdt, hoge dennenbomen, kleine stroompjes, een spiegelglad meer ergens om de hoek en 's ochtends mist die langzaam tussen de bomen verdwijnt. En natuurlijk dat beeld van een houten steiger aan het water waar je met een mok koffie en een Fika kaneelbroodje in je handen gewoon even helemaal niets hoeft.

Toen we begin dit jaar het net ophaalden en eens goed keken naar onze leefomgeving, concludeerden we al snel dat het huis waar we woonden prima was. Alleen die jas paste al een tijdje niet meer.

De drukte, de onrust, de geluidsoverlast van vliegtuigen, razend verkeer en herrie in de buurt benauwden me elk jaar meer en meer. Daarnaast had ik twee jaar geleden in het Antoni van Leeuwenhoek een afspraak met mezelf gemaakt. Als het weer kan, ik gezond genoeg ben en mijn gezin er ook achter staat, dan blijven we niet meer alleen dromen. Dan gaan we het gewoon doen.

En nu, september 2026, ruim een half jaar verder, is ons huis in Nieuw-Vennep in een sneltreinvaart verkocht en wonen we aan de rand van het bos. Het stroompje en het meer uit mijn dagdromen bleken de complete Baltische Oostzee te zijn en het schattige rode huisje werd een antracietkleurig huurhuis waar we negen maanden gaan proefwonen.

Met Google Maps heb ik op de millimeter nauwkeurig al maandenlang de omgeving bekeken. Samen met de foto's van het huurhuis maakte dat het bijna surrealistisch toen we hier voor het eerst de bocht omreden en daar het huis zagen liggen.

Het beeld waar we maandenlang vanaf onze computers naar hadden gekeken stond ineens gewoon voor onze neus. Het voelde alsof ik letterlijk een brochure van het havenstadje Ekenäs binnenstapte.

De eerste dagen leefde ik een beetje binnen de tot levengekomen foto's. Langzaamaan begint nu alles te landen en beginnen wij hier te aarden.

Het gevoel dat we op vakantie zijn is er eigenlijk nooit geweest. Veel mensen stelde me die vraag. Het is meer een gevoel van ongeloof en verwondering. Mijn uitzicht is geen bakstenenjungle meer, maar een akker waar we 's avonds geregeld hertjes zien lopen en waar het blijkbaar volkomen normaal is als er ineens een vos door de straat wandelt.

Het welkomstbriefje dat onze nieuwe achterburen voor ons op het bankje op onze veranda hadden achtergelaten, klopte als een bus. Het is hier echt een paradijs.

Als ik nu mijn rondje loop langs de baai, met uitzicht op de haven, een stukje bos meepik, vervolgens langs de zee wandel met mijn Labradoodle Marley en daarna achter ons huis mijn Zweedse fikabreak neem in het nazomerzonnetje, dan gebeurt er iets met me. Ik staar over het water richting het grote Oland en voel eindelijk die deken van rust waar ik zo naar verlangde over me heen vallen.

Mijn kantoor heb ik strategisch opgezet. Achter mijn beeldscherm zie ik het akkerland, daarachter het bos en rustigaan pak ik mijn werkopdrachten weer op.

Niets overhaast. Gewoon lekker op zijn Zweeds. Compleet helemaal Lagom. Niet te veel, niet te weinig, maar precies genoeg. Volkomen in balans.

Dat betekent overigens niet dat ik niet hard ga werken. Het betekent voor mij vooral dat hard werken ook een eindpunt heeft. Dat er een moment komt waarop die laptop dichtgaat en de rest morgen weer mag. Want mezelf richting een burn-out werken staat niet bepaald op mijn Zweedse bucketlist.

Ondertussen is ook mijn werk door het hele AI-landschap behoorlijk aan het verschuiven. Ik zie volop de voordelen van ChatGPT en Claude en ben me ook aan het specialiseren in het systeem Lovable. Ook Base44 van Wix is een AI-tool waar ik me verder in ga verdiepen.

Daarnaast blijf ik natuurlijk Kajabi expert en is WebinarGeek inmiddels ook niet meer weg te denken uit mijn werkweek.

Bij al dat moois heb ik wel een duidelijke afspraak met mezelf gemaakt. Ik houd de pen in handen. Ik beweeg de muis en dat is precies wat ik mijn opdrachtgevers ook vertel.

AI mag meedenken, versnellen, analyseren, schrijven, bouwen en soms zelfs een schop onder mijn kont geven. Uiteindelijk blijf ik degene die bepaalt waar we naartoe gaan.

Eigenlijk werkt het net als in het leven. Stel de juiste vragen. Voorzie je brein van goede input. Blijf nieuwsgierig, positief en kritisch. Blijf zelf nadenken. En zorg vooral dat jij op de regiestoel blijft zitten.

Al die AI-makkers kunnen namelijk, net als wij mensen, gewoon fouten maken.

ChatGPT noem ik trouwens gekscherend Frits. Inmiddels is het zo erg dat Frits bijna een collega met een eigen personeelsnummer is geworden. Alleen eentje die nooit koffie haalt. Beetje jammer en misschien is dat wel een van de belangrijkste lessen van deze tijd. Intelligentie kan je een heel eind brengen. Wijsheid bepaalt wat je ermee doet.

Wil je een keer digitaal een kop koffie of thee met mij drinken, met of zonder Zweeds Fika kaneelbroodje, en samen brainstormen over hoe ik jou kan helpen je weg te vinden door het landschap van AI, Wix, Kajabi, WebinarGeek en Lovable?

Dan bekijken we samen de herten en vossen die onderweg voorbij komen en natuurlijk ook die beroemde beren op de weg. Want vaak blijken die frustrerende tools van dichtbij een stuk minder eng en vooral een heel stuk behapbaarder.

Plan dan hier een afspraak met mij.

Mijn payoff is tenslotte niet voor niets: Jouw frustratie is mijn specialisatie.